Spotted

Sinds een week of drie kom ik op Facebook, spotted pagina's tegen. Hierop proberen studenten een zo romantisch mogelijke tekst te schrijven om vervolgens af te sluiten met: 'zullen we binnenkort  een biertje doen?' Hier moet ik een paar dingen aan afkeuren. Ten eerste als je een mooi meisje ziet wees geen watje die het dan maar op een Facebook pagina zet, maar stap erop af. Ten tweede hoe groot is nu eigenlijk de kans dat zo'n meisje het leest. Vervolgens willen ze dus een biertje gaan drinken. Ze belanden uiteindelijk dan waarschijnlijk in een kroeg waar de muziek te hard is om een fatsoenlijk gesprek te houden. Erg romantisch allemaal. Nu praat ik wel zo flink, maar zelf ben ik ook stiekem een watje die de woorden ook niet durft uit te spreken. Sinds kort ben ik weer verliefd. Dat gaat nogal makkelijk, verliefd worden, althans bij mij. Soms ben ik zomaar verliefd op een pizza, perfectie bestaat, denk ik dan. Toch zie je dan dat de korsten enigszins zijn aangebrand. Het teken dat perfectie dus niet bestaat. Dit keer is het geen pizza, maar een meisje. Bijna perfect, voor mij dan. Ik ken haar al langer. Durf niet te zeggen dat ik haar zo mooi vind. Uit haar ogen straalt een en al betrouwbaarheid, ze is intelligent heeft krullend haar dat prachtig wappert in de wind . Ik kan nu doorgaan met de clichés, maar dat is niet nodig. Het gaat om het gevoel dat ze bij mij creëert. De tinteling door je hele lichaam, die ik nu constant voel als ik over haar schrijf. Ze voelt waarschijnlijk niet hetzelfde voor mij. Hoe ik hierbij kom, ik heb geen idee. Het feit dat we nog nooit echt iets romantisch gedaan hebben misschien?  Of toch omdat het niet zo gaat als mijn voorgaande relaties die slechts twee maand hebben geduurd.  Soms wil ik die man uit New York zijn. Toen hij naar de toneelschool ging als verlegen jongetje had hij veel dromen. Ook hij was toen nog niet zo goed met de dames. Vervolgens werd hij beroemd. Hij werd de nummer één womanizer van de wereld. Iedere man wilde hem zijn, iedere vrouw wilde hem hebben. Vervolgens bezat hij meer geld dan waar een normaal mens nog niet eens over durft te dromen. Drank, drugs en hoeren werden een dagelijkse routine. Zijn uiteindelijke ontslag was niet nodig geweest. Als hij stabiliteit had gehad  in zijn leven was het wellicht nooit gebeurt. Een vrouw die perfect voor hem zou zijn geweest hem rust had kunnen geven. Een vrouw die hem ook het tintelende gevoel zou hebben geven.  Daarvoor is het nu te laat, dat gevoel zal hij nooit meer krijgen. Het hele begrip gevoel kent hij niet en heeft hij nooit gekend in zijn sterren bestaan. Zo wil ik niet worden. Dan zal ik mijn angst toch maar moeten overwinnen. Of toch, net als al die watjes, anoniem een bericht op Facebook plaatsen ?