dinsdag 12 februari 2013

Valentijnsdag

Valentijnsdag, volgens veel mensen de meest romantische dag in het jaar. Waar positieve mensen zijn, zijn ook mensen met een ietwat andere mening. ‘Forever alone day’, Dag van de commercie of kleffertjesdag zijn bijnamen voor deze dag. Verzonnen door de alleenstaande medemens. De laatst genoemde bijnaam is afkomstig van mijzelf. De intentie van deze bijzondere dag is om je geheime liefde eindelijk te zeggen wat je voor haar voelt. Om de volgende dag te zeggen dat jij de jongen was van het kaartje en de chocolaatjes. Hopend dat ze jou ook leuk vindt. Tegenwoordig is het meer de dag van mensen die al in een relatie hebben. Een rede na mijn inzicht is de jaloezie die in ieder mens verschuilt zit. Een vriendin krijgt van haar geheime liefde een cadeau. Terwijl de gene die al een geschikte partner heeft met lege handen staat.  Waarom zou deze dag alleen zijn voor die zielige losers die geen partner hebben. Het is een verplichting geworden. Niets doen op Valentijn is uit den boze. Ook al zegt bijna iedereen dat deze dag onzin is. Op Valentijn niets doen is geen optie, dit in verband  met  de eerder genoemde jaloezie . Want Klaas van Maria heeft haar wel een cadeau gegeven. Dus ben jij die incontinente, niet romantische, egocentrische lul zonder cadeau. Valentijnsdag is ingepikt door de kleffe koppeltjes in onze maatschappij. Hierdoor is de zielige verliefde lozer kansloos verklaard. Valentijnsdag is voor  hun veranderd in ‘forever alone day’. Ooit was dit hun dag. Dit jaar ga ik dan ook ‘forever alone day’ vieren. Ik ga alleen zielig op mijn bank ongegeneerd naar de tv kijken. Mijn enige liefde is een fles goede Ierse whisky. Zijn groene strakke lichaam zal ik bewonderen. Het bruine vloeistof dansend in mijn glas zal ik lief hebben. Hopend dat een lotgenoot van mij, zo’n mede loser het nog doet. Een romantische brief bezorgen bij zijn liefde met daarbij gevoegd een hartvormige doos met chocolaatjes. De gedachten aan deze loser zorgt ervoor dat ik blijf geloven in het fenomeen Valentijnsdag. 

donderdag 7 februari 2013

Televisieprogramma's


Ik kijk veel televisie, heel veel. In de twintig jaar kwamen veel programma’s voorbij. De grootste successen in die jaren zijn De Wereld Draait Door, Idols, Mooi! weer de Leeuw en zo zou ik nog wel een tijdje door kunnen gaan. Het lijken drie totaal verschillende programma's  het eerste programma wordt gepresenteerd door een ijdele presentator met vaak vaste gasten met hierin weinig variatie. Het tweede programma is er een waarin iedere simpele geest die op de Nederlandse televisie wil komen zich voor kon aanmelden, want inmiddels zijn de uitzendingen voorlopig gestopt. Een paar toekomstige B-artiesten konden bepalen wie een afgrijselijke beker mee naar huis moest nemen en een eenmalig platencontract kregen. Het laatste een betrof programma waarin een vadsige zanger de dromen van jan modaal liet uitkomen, zolang het haalbaar was. Het lijken allemaal totaal verschillende programma's. Toch zijn alle programma's terug te koppelen naar één centraal onderwerp. Helpen. Bijna negentig procent van alle programma’s kunnen worden teruggekoppeld naar helpen. Het is eigenlijk te triest voor woorden. Een artiest die net niet goed genoeg is om zelf gescout te worden door een producer.  Een man die niet in staat is zijn eigen huis op te knappen. Een bekende Nederlander die bij een talkshow moet zitten, omdat hij even niet genoeg aandacht krijgt en bang is vergeten te worden. Dus gaan ze zitten bij een man die blijkbaar veel charme wekt bij de gemiddelde Nederlander. Met zijn blonde lokken en de vrolijkheid die hij uitstraalt. Een reisprogramma helpt je  om andere culturen te leren kennen, omdat jezelf die landen toch niet allemaal kan bezoeken.  Zelfs het meest bekeken programma op de Nederlandse televisie iedere dag helpt mensen, namelijk  het acht uur Journaal. Het helpt jou met het geven van kennis wat er op dat moment gaande is aan de andere kant van de wereld. Informatie waar je misschien wel minder gelukkig van wordt. Toch blijf je dit kijken vanwege je nieuwsgierigheid. Het feit dat  deze programma's zo goed bekeken worden bevestigd de regel. Geen beter vermaak dan leedvermaak. Een vrouw die hopeloos omhoog zit  met haar man, omdat hij zoals na het huwelijk blijkt helemaal niet kan klussen. Heerlijk. Niks beter. Of een burenruzie. Prachtig ! Is het een trend die gezet is in de loop van de tijd, of zou het komen doordat er meer tolerantie voor elkaar is zodra er een camera op je neus wordt gezet. Het maakt niet uit wij genieten wel van de ellende.